Tuesday, October 27, 2009

අහිමි වුණොත් කවුද ඒකට වගකියන්නේ

GSP+ සහනයට කණ කොකා හඬන බව දැන් දැන් සක් සුදක් සේ පැහැදිලිය. දැන් ඊළඟ ජවනිකාව වනු ඇත්තේ ගෙදර ඇති මුව හමට තඩිබෑමයි. මේ මුව හම නම් විරුද්ධ පක්ෂය සහ රාජ්‍ය නොවන සංවිධානයි. කිසිවකුත් නොඅසන ප‍්‍රශ්නය වනුයේ සහනය එපා කිව්වේ කවුරුන්ද යන්නයි. ආණඩුවත්, විපක්ෂයත්, සිවිල් සමාජ සංවිධානත් වෘත්තීය සමිතිත් ප‍්‍රකාශ කළේ ලංකාවට තවදුරටත් මෙම සහනය අත්‍යවශ්‍ය බවයි. GSP+ සහනය යුරෝපා සංගමය විසින් ලබාදෙන්නේ කිසියම් රටක් මානව අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ප‍්‍රධාන ජාත්‍යන්තර සම්මුති තුනක ඇති විධි විධාන දේශීය වශයෙන් ක‍්‍රියාත්මක කරන බවට ලබාදෙන ප‍්‍රතිඥවකට කරන සැළකිල්ලක් අනුවය. එම ප‍්‍රතිඥව අදාළ සහනය ලබන රට විසින් කඩ කරන්නේ නම් ඒ පිළිබඳව සොයා බලා තාවකාලිකව අත්හිටුවීමට යුරෝපා සංගමයට පුළුවන. සහනය දිගටම ලබා ගැනීමට නම් කළ යුත්තේ සරල දෙයකි. ඒ අදාළ අයිතිවාසිකම් ඵලදායී ලෙස ක‍්‍රියාවට නැගීමයි. කේළම් කියා මෙම සහනය අහිමි කිරීමට කිසිවෙකුටත් නොහැකිවා මෙන්ම චණ්ඩි පාට් මගින් සහනය ලබා ගැනීමද කළ නොහැකිය.GSP+ සහනය ඉදිරියටත් ලංකාවට ලබා ගැනීමට නම් කළ යුත්තේ කුමක්දැයි යන සංවාදයක් ආරම්භ කිරීමට ‘සමබිම’ අපේක්ෂා කරයි. ඒ පිළිබඳ ඔබේ අදහස් අප වෙත කෙටියෙන් ලියා එවන්න.නැත්නම් එස්.එම්.එස්.පණිවිඩයක් මඟින් 077-1937670 වෙත එවන්න.


GSP+ ගැන GLP කියන්නේ ඇත්තද යන මාතෘකාව යටතේ මීට මාස කීපයකට පෙර අප ලිපියක් පළ කළා සමබිම පාඨකයන්ට මතක ඇත. GSP+ සහනය තව දුරටත් ලංකාවට ලැබෙන බවට ජී.එල්.පීරිස් ඇමතිවරයා කළ ප‍්‍රකාශය අපි එම ලිපියෙන් විවේචනය කළෙමු. අවසානයේදී දැන් යුරෝපීය කොමිසම විසින් තම අවසාන වාර්තාව නිකුත් කර ඇති අතර ඒ පිළිබඳව 2009 ඔක්තෝබර් 19 වන දින ලංකාව වෙත දැනුම් දීමක් එවා ඇත. එම නිවේදනයෙන් කියවෙන්නේ සිවිල් හා දේශපාලන අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර සම්මුතිය වධහිංසා හා වෙනත් කෲර, අමානුෂික, අවමන් සහගත සැළකීම් හෝ දඬුවම් වලට එරෙහි සම්මුතිය සහ ළමා අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ප‍්‍රඥප්තිය වැනි ජාත්‍යන්තර මානව හිමිකම් ප‍්‍රඥප්ති අන්තර්ගත කරන ලද ශ‍්‍රී ලංකාවේ ජාතික අණපනත් සාර්ථකව ක‍්‍රියාවේ යොදවා නැති බවය. මෙම තීරණවලට අනුව දැන් කොමිසම විසින් සළකා බලනු ඇත්තේ GSP+ සහනයන් කිහිපයක් හෝ සියල්ලම තාවකාලිකව නතර කිරීම කළ යුතු ද යන්නය.
GSP+ යනු ධරණීය සංවර්ධනය සහ යහ පාලනය සඳහා වූ විශේෂ දීමනා සැකසුම් පොදු ප‍්‍රමුඛතා පද්ධතියට භාවිතා කරන කෙටි නාමයයි. ශ‍්‍රී ලංකාව දෙදාස් පහේ සිට GSP+ නිසා ප‍්‍රයෝජන ලබා ඇත. එමගින් මානව හිමිකම්, කම්කරු අයිතීන්, පරිසර සංරක්ෂණය සහ යහපාලනය සම්බන්ධ මූලික ජාත්‍යන්තර සම්මුතීන් කිහිපයක් එනම්, සිවිල් හා දේශපාලන අයිතීන් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර සම්මුතිය, වධහිංසා හා වෙනත් කෲර, අමානුෂික, අවමන් සහගත සැළකීම් හෝ දඬුවම්වලට එරෙහි සම්මුතිය සහ ළමා අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ප‍්‍රඥප්තිය පිළිගෙන ඒවා සාර්ථකව ක‍්‍රියාත්මක කරන දියුණු වෙමින් පවතින රටවලට දැනටමත් ලබා දෙන සහනයන්ට අමතරව ආනයනය කිරීමේ බදුවල අඩු කිරීමක් හෝ සම්පූර්ණයෙන් ඉවත් කිරීමක් හරහා අතිරේක බදු සහනයක් ලැබේ.
GSP+ සහනයන් ලබාදීම හා පවත්වාගෙන යාම සිදුවන්නේ අර්ථලාභී රටවල් එයට ඇති සුදුසුකම් පිළිබඳ කොන්දේසි සැපිරීම මත වන අතර මෙම සුදුසුකම් යුරෝපීය කොමිසමේ කවුන්සිල රෙගුලාසි අංක 732/2008හි හෙවත් GSP+ රෙගුලාසිවල දක්වා ඇත. යම් රටක ජාතික අණපනත් තවදුරටත් අදාළ මූලික ජාත්‍යන්තර සම්මුතීන් වලට අනුගත නොවන විටදී GSP+ සහනයන් කිහිපයක් හෝ සියල්ලම තාවකාලිකව නතර කිරීමට මෙම රෙගුලාසි වලින් ප‍්‍රතිපාදන සලස්වා ඇත. එවැනි තාවකාලික නතර කිරීමක් සාධාරණීකරණය කළ හැකි තොරතුරු කොමිසමට ලැබෙන අවස්ථාවක දී යථා තත්ත්වය වටහා ගැනීමට හා සුදුසු පියවර නිර්දේශ කිරීම සඳහා පරීක්ෂණයක් සිදු කිරීමටද ඉහත කී රෙගුලාසි වලින් ඉඩ සලසා ඇත.
2008 ඔක්තෝබර් 14 වන දින කොමිසම තීරණය කරන ලද්දේ ඒ වන විට ලැබී ඇති තොරතුරු මත ශ‍්‍රී ලංකාව විසින් සමහර මානව හිමිකම් සම්මුතීන් ක‍්‍රියාත්මක කර ඇති ආකාරය ගැන පරීක්ෂණයක් ආරම්භ කිරීමට සෑහෙන හේතු පවතින බවය. මෙම පරීක්ෂණයේ ප‍්‍රතිඵල ලැබෙන තෙක් GSP+ ප‍්‍රමුඛතා සහනයන් ශ‍්‍රී ලංකාවට දිගටම ලැබෙමින් තිබුණු අතර ඒ හේතුවෙන් පරීක්ෂණයේ ප‍්‍රතිඵල වලට යටත්ව ශ‍්‍රී ලංකාව වර්ෂ 2009 සිට 2011 කාලය සඳහා අර්ථලාභී රටවල් ලැයිස්තුවට අඩංගු කර ඇත. කොමිසම විසින් 2009 ඔක්තෝබර් 19 වන දින පරීක්ෂණය අවසන් කර එහි ප‍්‍රතිඵල සම්බන්ධ වාර්තාවක් නිකුත් කරන ලදි.
ප‍්‍රසිද්ධ නිවේදනයකට ප‍්‍රතිචාර ලෙස අදාළ පාර්ශ්ව වලින් ලැබුණු ප‍්‍රතිචාර එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ තොරතුරු ප‍්‍රකාශන හා ලබාගත හැකි වාර්තා මෙන්ම රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ආදී වෙනත් මූලාශ‍්‍ර වලින් ලබාගත හැකි වාර්තා හා තොරතුරු ද කොමිසම විසින් ප‍්‍රවේශමෙන් විමර්ශනය කරන ලදී. එසේම ප‍්‍රශ්නගත වී ඇති ජාත්‍යන්තර සම්මුතීන් තුනක් ක‍්‍රියාවේ යොදවා ඇති ආකාරය පිළිබඳව ස්වාධීන විද්වත් තක්සේරුවක්ද ලබාගන්නා ලදී. අවසන් වශයෙන් සමාන්තර දේශපාලන කතිකාව තුළ ශ‍්‍රී ලංකාව විසින් සපයා ඇති තොරතුරු ද කොමිසම විසින් සළකා බලන ලදී.
කොමිසමෙහි තීරණය වන්නේ විශේෂයෙන්ම සිවිල් හා දේශපාලන අයිතීන් සම්බන්ධ ජාත්‍යන්තර සම්මුතිය, වධහිංසා හා වෙනත් කෲර, අමානුෂික, අවමන් සහගත සැළකීම් හෝ දඬුවම් වලට එරෙහි සම්මුතිය සහ ළමා අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ප‍්‍රඥප්තිය වැනි ජාත්‍යන්තර මානව හිමිකම් ප‍්‍රඥප්ති අඩංගු වන ශ‍්‍රී ලංකාවේ ජාතික අණපනත් සාර්ථකව ක‍්‍රියාවේ යොදවා නැති බවයි.
මෙම තීරණ වලට අනුව දැන් කොමිසම විසින් සළකා බලනු ඇත්තේ GSP+ සහනයන් කිහිපයක් හෝ සියල්ලම තාවකාලිකව නතරකිරීම කළ යුතු ද යන්න සහ කවුන්සිලයේ සිටින යුරෝපීය කොමිසමේ සාමාජික රටවලට මේ සම්බන්ධව සුදුසු ක‍්‍රියාමාර්ගයක් යෝජනා කළ යුතු ද යන්නයි. එවැනි යෝජනාවක් ඉදිරිපත් කර අනතුරුව එය කවුන්සිලය විසින් සම්මත කරගනු ලැබුවහොත් එම සම්මත කිරීමේ දිනයෙන් මාස හයක් ගත වීමෙන් පසු එම යෝජනාව ක‍්‍රියාත්මක වනු ඇත.

Thursday, October 22, 2009

‍නේපාලේ මෙහෙම වුණත් ලංකාවේ එහෙම වෙන්නෙ නෑ?

ෆ්‍රෙඞී ගමගේ
නිදහසේ වේදිකාව ගැන අද වැඩි දෙනෙකුට තියෙන ප‍්‍රශ්නය තමයි ‘අපොයි යූ.ඇන්.පී නේද’ කියන එක.
මේ ප‍්‍රශ්නය අහන දෙවර්ගයක් මේ සමාජයේ ඉන්නවා.
එක් කට්ටියක් මෙලෝ වැඩකට එන්නෙ නැති ඇඟ හොරු.එයාලට මේ වැඩවලට ඇවිත් තියෙන ආතල් කඩාගන්න බැරි හින්ද මේ තර්කෙ දාල තමන් ප‍්‍රගතිශීලී පොරවල් කියල අනික් අයට හිතවන්ඩ හදනව.මේ වගේ අයගෙන් වැඩක් නැහැ.මෙහෙම අය බහුතරයකින් තමයි මේ සිවිල් සමාජය හැදිල තියෙන්නෙ.
මේ අයගෙන් අති බහුතරයක් මේ තියෙන ආර්ථික අර්බුදය ඇතුළෙ ව්‍යාපෘති නැතිවෙලා ගිහින් ළඟදිම නන්නත්තාර වෙන්න නියමිතයි.
ඒ වගේම තවත් කට්ටියක් ඉන්නවා.අපි හිතනවා ඒ අය ගැන නම් මේ සමාජයේ නිදහස හා ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය ගැන ඇත්ත ව්‍යාපාරයක් හදන්න මහන්සි ගන්න අය අවධානය යොමුකළ යුතුයි.
ඒ අයත් අහන ප‍්‍රශ්නයක් තියෙනවා.ඒ තමයි ඇයි අපි මේ දේශපාලන පක්ෂ එක්ක වැඩ කරන්නෙ කියල.ඇයි අපට බැරි අපිම එකතුවෙලා කරගන්න.
මේ ප‍්‍රශ්නෙ දැනටමත් එවැනි බහුතරයක් අතර ප‍්‍රමාණවත්ව සාකච්ඡා කෙරිල තියෙනවා.
මේ උත්සාහය ඒ ප‍්‍රශ්නය තවත් තේරුම් ගැනීම සඳහා වෙනත් රටවල ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය සඳහා වූ ව්‍යාපාරවල අත්දැකීමක් බෙදාගැනීමටයි.
මේකෙදි ප‍්‍රධාන වශයෙන් අවධානය යොමුකළ යුතු රටක් තමයි නේපාලය.
නේපාල දේශපාලන සමාජය තුළ සියළු බලවේග එක්තැන් කරන්න පදනම වැටුණෙ සියළු දෙනාට දේශපාලනය කළ හැකි පරිසරයක් ගොඩනඟා ගැනීමේ අවශ්‍යතාවය මතයි.
2005 පෙබරවාරි මාසෙ නේපාලයේ නාමික නායකයා වූ ගයනේන්ද්‍ර රජු විසින් පාර්ලිමේන්තුව අහෝසි කර යුද නීතිය පනවන්න යෙදුණා.
මාර්ෂල් ලෝ හෙවත් යුද නීතිය කි‍්‍රයාත්මක කිරීම ගැන රජු විසින් ගෙන ආ තර්කය තමයි මාවෝවාදී කැරැල්ල පාලනය කිරීමට සිවිල් දේශපාලනඥයින් අසමත් බව.ඒ හින්දා සියළු බලතල තමන් තුළ සංකේන්ද්‍රණය කරන්නට ඔහු කි‍්‍රයාත්මක වෙනවා.
දුරකථන විසන්ධි කිරීමේ සිට ප‍්‍රධාන දේශපාලන නායකයන් සිරගත කිරීම හරහා පුද්ගලයන් අතුරුදහන් කිරීම දක්වා විවිධ මර්දන ක‍්‍රියා රජු යටතේ සිදුකෙරුණා.ඇතැමුන් ඉන්දියාවටත් තවත් රටවලටත් පැන යාම මේ කාලයේ සුලබ තත්වයක් වුණා.
මේ පසුබිම විසින් තමයි දේශපාලන සමාජයටත් සිවිල් සමාජයටත් එකට එකතු වී ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී අවකාශයක් හදාගැනීම වෙනුවෙන් පොදු වැඩපිළිවෙළක් ගොඩනැඟීමේ අවශ්‍යතාවය මතුවෙන්නේ.
ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය ස්ථාපිත කිරීමේ මූලික පියවරක් ලෙසින් 2005 පෙබරවාරි පළවෙනිදා මේ තත්ත්වයට මුහුණ දීම සඳහා පක්ෂ හතක සන්ධානයක් ගොඩනැගුවා. සිවිල් සමාජ සංවිධාන, මාධ්‍ය සංවිධානද ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය වෙනුවෙන් ඒකාබද්ධ වුණා.
දෙසැම්බර් 12 වනදා මූලික කරුණු ෙදාළහක් ඇතුළත් පදනම් ලියවිල්ලකට මාවෝවාදී කැරලිකරුවන් සහ පක්ෂ හතේ සන්ධානය විසින් අත්සන් තැබුණා.
මේ ව්‍යාපාරයේ එක් තීරණාත්මක සන්ධිස්ථානයක් තමයි පක්ෂ සන්ධානය ඇතුළු නේපාල සිවිල් සමාජය එක්ව වැඩවර්ජන රැල්ලක් සංවිධානය කිරීමට ගනු ලබන තීරණය.
අපේ‍්‍රල් 5-9 වර්ජන රැල්ලෙහි සාර්ථකත්වය මත එය නොනවතින බහුජන අරගල රැල්ලක් ලෙසින් ඉදිරියට ගෙන යාම සඳහා දින නියමයකින් තොරව වර්ජන සහ ජනතා උද්ඝෝෂණය දිගටම ගෙන යාමට අපේ‍්‍රල් 09 වෙනිදා තීරණය කෙරුණා.
මෙම අරගලය තවදුරටත් විරුද්ධ පක්ෂවල උදඝෝෂණයක් නොව ජනතාවගේ අරගලයක් සහ ජනතා ව්‍යාපාරයක් බව අපේ‍්‍රල් 9 වෙනිදා මාවෝවාදී කොමියුනිස්ට් පක්ෂ නායක ප‍්‍රචණ්ඩ සහෝදරයා ප‍්‍රකාශයක් කළා.
අපේ‍්‍රල් 21 වෙනිදා වන විට ලක්ෂ පහක ජනතාවක් පාරට බැස හමාරයි. ඉතාම අඩුවෙන් ගණන් බැලූ සංඛ්‍යා ලේඛන අනුවත් (උදාහරණයක් වශයෙන් ජනරළ උද්ඝෝෂණයට කොළඹට පැමිණි පිරිස පිළිබඳව රොයිටර් කරුණාතිලකගේ එස්.එම්.එස් පණිවුඩය වැනි) ලක්ෂ තුනක් පාරට බැස තිබෙනවා.
මෙදින සවස නැවත පාර්ලිමේන්තුව ප‍්‍රතිෂ්ඨාපනය කොට ජනතාවට පරමාධිපත්‍ය බලය ලබා දෙන බව ප‍්‍රකාශ කිරීමට ගයනේන්ද්‍ර මහ රජාණන් ට සිදු වුණා.
මාවෝවාදීන් මෙහිදී කියා සිටින්නේ පාර්ලිමේන්තුව ප‍්‍රතිෂ්ඨාපනය කිරීමෙන් පමණක් ප‍්‍රශ්නය නොවිසෙදන බවයි.ව්‍යවස්ථා සම්පාදක මණ්ඩලයක් පත් කරන ලෙසත් රාජාණ්ඩුව අහෝසි කරන ලෙසත් ඔවුන් ඉල්ලා සිටියා.
මේ අනුව රාජාණ්ඩුව අහෝසි කර නේපාලය ජනරජයක් බවට පත් කරනු ලැබුවා.දේශපාලන පක්ෂ සහ සිවිල් සමාජ සංවිධානවල ඒකාබද්ධතාවයෙන් ගොඩනැඟුණු ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී ජනතා අරගලය ජයග‍්‍රහණය කළා.

Back to Home

දේශපාලනයේ කාන්තා සහභාගීත්වය වර්ධනය කිරීම සහ අනර්කලී සාධකය

අවම මට්ටමක පවතින ශ‍්‍රී ලාංකික දේශපාලනයේ කාන්තා නියෝජනය වැඩි කිරීම අවශ්‍යයි යන්න කාන්තා අයිතිවාසිකම් හා ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී අයිතිවාසිකම් සම්බන්ධයෙන් කටයුතු කරන අයගෙන් ඉදිරිපත් වන ඉල්ලීමකි. නමුත් මේ පිළිබඳ ව මෙතෙක් වඩාත් සාධනීය සංවාදයක් ඇති වුයේ නැත. මෙවර දකුණු පළාත් සභා ඡන්දයේදී නිළියන් දෙදෙනෙක් අපේක්ෂකත්වය සඳහා ඉදිරිපත් කිරීමත් සමඟ එය වඩා සංවාදයට බඳුන් විය. එනිසා මෙවර සමබිම තුළින් ඒ පිළිබඳ සාකච්ඡා කිරීමට අපි තීරණය කළෙමු.
තාරා ශ‍්‍රී රාම්



කුටුම්භය තුළ අනර්කලීගේ සාම්ප‍්‍රදායික භූමිකාව වෙනස් වෙලා නැහැ


නිමල්කා ප‍්‍රනාන්දු
සාමය සහ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය සඳහා කාන්තා සන්ධානයේකැඳවුම්කාරිය

ඉන්දියාවේ සමහර ජන සමාජවල කාන්තාවක් පිරිමියෙක් අතින් දුෂණයට ලක්වුණාම ඇයට මාවත් දෙකක් තිබෙනවා. එකක් නීතිය හමුවට ගොස් ඒ මාර්ගයෙන් කටයුතු කර දුෂකයාට දඬුවම් දීම. කාන්තාවක් දුෂණය වීම නීති විරෝධී දෙයක්. ඒ අනුව, ඇය තෝරා ගන්නා පළමු මාවතේදී දුෂණයට විරුද්ධව නීතිය ඉදිරියට ගොස් සටන් වැද යුක්තිය ඉටු කරවා ගැනීමට හැකිය.

Read more....








අනර්කලීගේ ආගමනය සමාජ ක‍්‍රමයේ අසාර්ථකත්වය පෙන්නුම් කිරීමක්

හසිනි හපුතන්ත‍්‍රි
යොවුන් ලේඛිකා

ලාංකික ස්ත‍්‍රී දේශපාලනය තුළ ලංකාවෙ තීන්දු තීරණ ගන්නා ස්ථානයක ස්ත‍්‍රියගේ රික්තය පුරවන්න අනර්කලීට ඇති හැකියාව මට තාම පැහැදිලි නැහැ. ඇය වෙනත් ස්වරූපයකින් අපේ කම, ගමේ කම, සුචරිතවාදය මුල්කර ගත් සාම්ප‍්‍රදායික ස්ත‍්‍රී ආදර්ශයට අභියෝග කළ බව ඇත්ත. ඇඳුමෙන්, පැලඳුමෙන් හා ජීවන රටාවෙන් පමණක් නෙවෙයි ශ‍්‍රී ලංකාවේ ප‍්‍රගතිශීලියි කියා අපි අඳුනන කාන්තාවන්ට පවා කළ නොහැකි විදිහට තම පෞද්ගලික ජීවිතය ගැන විවෘතවීමට ශක්තියත්,


Read more....







දේශපාලනයට එන කාන්තාවන්ට ලිංගිකත්වය ඈදා ගෙන පහර ගැසීම හෙළා දැකිය යුතයි


කුමුදුනී සැමුවෙල්
අධ්‍යක්ෂිකා
කාන්තාව හා මාධ්‍ය සාමුහිකය

ලංකා දේශපාලනය තුළ සංඛ්‍යාත්මකව කාන්තා නියෝජනය අඩුයි කියන එක මමත් විශ්වාස කරනවා. නමුත් ඒකට හේතුව පක්ෂවලින් ඉදිරිපත් කරන කාන්තාවො ජයග‍්‍රහණය කරන්නෙ නැහැ කියන ප‍්‍රකාශය සහමුලින්ම වැරදි තර්කයක්. අපි මෙතෙක් කරල තියෙන පර්යේෂණ සහ විශ්ලේෂණ වලට අනුව ප‍්‍රධාන ධාරාවේ පක්ෂ ගත්තම හැමදාම ඔවුන් කාන්තාවන්ට ලබා දී තිබෙන්නෙ සීයට පහකට අඩු අපේක්ෂකත්වයක්.

Read More....

View All PDF

Friday, July 31, 2009

පසුගිය 27 වෙනිදා සීගිරියේදී පැවැත්වූ ප‍්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවකදී සංස්කෘතියට හා සදාචාරයට එල්ල වී ඇති බරපතල තර්ජනය සැලකිල්ලට ගනිමින් ”වැඩිහිටියන්ට පමණයි” ලේබලය යටතේ එන චිත‍්‍රපට ප‍්‍රදර්ශනය කිරීම සම්පුර්ණයෙන්ම තහනම් කිරීමට රජය තීරණය කර ඇති බව සංස්කෘතික හා ජාතික උරුමයන් පිළිබඳ ඇමතිවරයා පැවසීය. රජයේ මේ අලූත්ම තීරණය ගැන සමබිමේ අපි චිත‍්‍රපට අධ්‍යක්ෂවරුන් කිහිපදෙනෙකුගෙන් සහ අධ්‍යක්ෂවරියකගෙන් විමසුවෙමු. එහිදී ඔවුන් පළකළ අදහස් මෙසේය.

මේ 21 වන සියවසේ කාලෝචිතම නීතියයි...?
අශෝක හඳගම

සංස්කෘතික අමාත්‍යංශය මඟින් සම්පාදනය කිරීමට යෝජිත මේ අලූත් නීතිය පාර්ලිමේන්තුව විසින් සම්මත කළොත් මං හිතන්නේ, 21 වන සියවස තුළ ලංකාවේ පැනවෙන වඩාත්ම කාලෝචිත සහ ඥනාන්විතම නීතිය එය වන බවයි.මං එහෙම කියන්නේ, මේ රටේ වැඩිහිටියන් කියන්නේ බාල දරුවෙකුට බලන්නට, අසන්නට, දකින්නට නොහැකි කිසිවක් දොරවල් වහගෙනවත් නොකරන, සිහිනෙන්වත් හොරකමක්, මැරකමක්, කපටිකමක්, වංචාවක්, දූෂණයක්, අයථා සංසර්ගයක්, අසැබිකමක් නොකරන පිරිසක් ද, ළමයින් කියන්නේ උප්පැන්න සහතිකයේ උපන්දිනයේ, ලිපිනයේ මෙන්ම පාසලට ඇතුළත් කරගැනීමට ඉදිරිපත් කරන ලියකියවිලි සැකසීමේ සිට වැඩිහිටියන්ගේ හොරකම්, වංචාවන්, දූෂණයන්, මැරකම් හා පගාගැහිලි වලට හුරු කරවනු ලැබූ පිරිසක් ද වන නිසයි.ඒ නිසා වැඩිහිටියන්ට පමණක් සීමා වු සිනමාවක් හෝ කලාවක් පැවතීම එක අතකින් ළමා අයිතිවාසිකමක් උල්ලංඝනය කිරීමක් වන අතර තව අතකින් වැඩිහිටියන් අනවශ්‍ය ලෙස කොන්කර ඔවුන්ට දරා ගත නොහැකි සංකීර්ණ මානසික තත්ත්වයකට අනාවරණය කිරීමක්. මේ නිසා ජනමාධ්‍යකරුවන් ලෙස ඔබ සැමගේත්, විශ්ව විද්‍යාල ආචාර්යවරුන්, සිසු සිසුවියන්, කලාකරුවන්, වෘත්තීය සමිති නියෝජිතයින් ඇතුළු සමස්ත සිවිල් ප‍්‍රජාවගේමත්, හැම පුරවැසියෙකුගේමත් වගකීම වන්නේ පාර්ලිමේන්තුව තුළ එකී යෝජිත නීතිය ඒකච්ඡන්දයෙන් සම්මත කරගැනීමට සියළු දේශපාලන පක්ෂවලට බල කර සිටීමයි.

වඳුරට දැලි පිහිය ලැබුණොත්...
ඉනෝකා සත්‍යාංගනී

අසභ්‍ය වෙබ් අඩවි තහනම් කිරීම හරහා කාමාතුරයින්ට මෙතෙක් රට තුළ සැණකෙළි පවත්වන්නට ලැබී තිබූ නිදහසට වැට කඩුලූ බැදීම අපේ මානව අයිතිවාසිකම් වෙනුවෙන් රජය මෑතකදී ගත් අභීත පියවරක්. ඒත් ඒ මගින් අපේ සංස්කෘතික ජන ජීවිතයට හා පොදුවේ සන්නිවේදන අයිතීන්ට වැට කඩුලූ බැදීම නම් කිසිසේත්ම අනුමත කරන්න බැහැ. මෙතනදී අදාළ ඇමතිවරයා පවසාවි මේ නීතිය ඔවුන් විසින් පනවන්නේ රටේ බාල පරපුර නොමඟ යවන කාම චිත‍්‍රපට රැල්ලට එරෙහිව ගන්නා වූ පියවරක් හැටියට. ඒත් ඒමගින් පනවන්නා වූ නීතිය පොදුවේ ක‍්‍රියාත්මක වනවිට එම නීතිය අතට ගත් නිළධාරියා හෝ බලධාරියා විසින් ඔහුගේ න්‍යාය පත‍්‍රයකට අනුව කටයුතු කරන්නට පෙළඹීමත්, අපට වළක්වන්නට බැරි ප‍්‍රායෝගික තත්වයක්. රජය හෝ සංස්කෘතික ඇමතිවරයා විසින් අදාළ කතුර භාර කරන්නේ එම නීති පද්ධතිය මත පිහිටා යුක්ති යුක්තව සහ අපක්ෂපාතීව අදාළ අරමුණ ඉටු කරන්න බැඳී සිටින ප‍්‍රතිපත්තිගරුක සෘජු බලධාරියෙකුට නම් මෙහි කිසිදු ප‍්‍රශ්නයක් පැන නඟින්නේ නැහැ. ඒත් ඒ කතුර අතට ගන්නේ නිලධාරි කබායක් ඇඟලා ගත් වඳූරෙක් නම් වඳූරාගේ අතට දැලිපිහිය ලැබුණු විට සිදුවන දේ පිළිබඳව අපට අමුතුවෙන් කියන්න දෙයක් නැහැ. ඒ සදහා අප සතු අත්දැකීම් බොහෝමයි.


තාම ඒ ගැන තියෙන්නේ නිවේදනයක් විතරයි
සනත් ගුණතිලක

තාම ඒ ගැන තියෙන්නේ නිවේදනයක් විතරයි. මගේ චිත‍්‍රපටියත් වැඩිහිටියන්ට කියලයි නම් කරල තියෙන්නේ. ඒ නිසා මම මේ ගැන හොයල බැලූවා. මට දැනගන්න ලැබුණෙ විශේෂයෙන්ම කාමුක දර්ශන, රාගී දර්ශන, මුල්කරගෙන මුදල් උපයන්න කරන චිත‍්‍රපට සඳහා මේ තහනම පනවා තියෙන බවයි. ලංකාවේ හෝ පිටරට වේවා මේ කාමුක දර්ශන, ත‍්‍රාසජනක දර්ශනවල එකම පරමාර්ථය මුදල් ඉපැයීම. මම දන්න තරමින් ඒවට තමයි මේ තහනම තියෙන්නේ. මගේ චිත‍්‍රපටිය එවැනි චිත‍්‍රපටියක් නොවන බවට මම කෙලින්ම පෙනී සිටිනවා. දැනට මගේ චිත‍්‍රපටියට කිසිම වෙනස් කිරීමක් කරන්න කියලා නැහැ. රැඟුම් පාලක මණ්ඩලයෙනුයි ඒක වැඩිහිටියන්ට පමණයි කියලා සහතික කළේ. මම චිත‍්‍රපටිය කරලා තියෙන්නේ ලංකාවේ නීති පද්ධතියට යටත්ව. නමුත් මේ තත්ත්වයට යටත් වෙන පිරිස් මේක මුල්කරගෙන වෙනත් විදිහකට මට හිරිහැර කරන බව පේනවා.දැනට මගේ චිත‍්‍රපටිය සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් කටයුතු කරපු ආකාරය පිළිබඳව මගේ පැහැදීමක් තියෙනවා. මට මේ චිත‍්‍රපටිය ළමයින්ට පෙන්නන්න කිසිම උවමනාවක් තිබුණේ නැහැ. සමහර අවස්ථාවල සිනමා තිර කථාව විසින් එවැනි දර්ශනයක් ඉල්ලා සිටිනවා. එතකොට යම්කිසි බුද්ධිමත් පිරිසක් විදිහට අපට දැනෙනවා ඒ දර්ශන බලෙන් රිංගවලාද, නැත්නම් ඇත්තටම අවශ්‍යද කියන එක. ඉතිං එහෙම චිත‍්‍රපටිය විසින් ඉල්ලා සිටින දර්ශනයක් පවා ඇතුළත් කිරීමට නොහැකි තත්ත්වයකට පත් වුණොත් අපට ජාත්‍යන්තර චිත‍්‍රපට උළෙලක් මෙහි පවත්වන්නත් බැහැ. නිදහසේ නිර්මාණකරණයේ නියැලෙන්න ඉඩ ඇහිරුණොත් මම ඒ වෙලාව අනුව කටයුතු කරයි. ඒත් නිර්මාණකරණයෙන් බැහැර වෙන්නේ නම් නැහැ.


මේක කාම අපරාධ වැඩි කරන කුමන්ත‍්‍රණයක්
සිරිමල් විජේසිංහ

මට හිතෙන්නේ මේක රජයේ කුමන්ත‍්‍රණයක්. ඔවුන් මේ වගේ දෙයක් කරන්න උත්සාහ ගන්නේ අද රට මුහණ දී සිටින ආර්ථික ප‍්‍රශ්න වැඩි නිසාත්, ජනගහනය වැඩි නිසාත්. ජනගහනය වැඩි වෙන කොට උග‍්‍ර වෙන ආර්ථික ප‍්‍රශ්න වලට විසඳුමක් ලෙස කැබිනට් මණ්ඩලය ස්ත‍්‍රී-පුරුෂ සංසර්ගය තහනම් කරන්න යනවා. ඒකට පෙර සුදානමක් විදිහටයි රජය වැඩිහිටියන්ට පමණයි කියන චිත‍්‍රපට තහනම් කරන්න සුදානම් වෙන්නේ. ඒ වගේම රට තුළ කාම අපරාධ වැඩි කරන්න කුමන්ත‍්‍රණයකුත් ඔවුන් ක‍්‍රියාත්මක කරනවා. පහුගිය දවස්වල කාන්තාවන් සහ දරුවන් මහ මඟ දූෂණය කර මරා දැමූ පුද්ගලයින් දිහා බැලූවම අපට පේනවා ඔවුන් පොතකින්වත් නිරුවත් ඡායාරූපයක් දකින්න නොලැබෙන අය කියලා. රජය උත්සාහ කරන්නේ ඒ වගේ මිනිස්සු තුළ තව තවත් ලිංගික පීඩනය ඇතිකර කාම අපරාධ වැඩි කරන්න. ඒ වගේම තමයි අපේ රටේ අන්තර්ජාලය ගත්තොත් ඒක බොහෝ දෙමාපියන්ගේ දැනුවත්භාවය ඇතුව ළමයි සිදුකරන දෙයක්. තමන්ගේ ළමයි වැඩිහිටියන්ට පමණයි කියන දේවල් බලනවා කියල ඔවුන්ගේ දෙමාපියන් දන්නවා. ඒ ගැන දෙමාපියන් සහ දරුවන් අතර සම්මුතියක් පවතිනවා. නැත්නම් ගෙවල්වල අන්තර්ජාලය තියෙන්න විදිහක් නැහැ. දැන් රජය මැදිහත් වෙලා මේක නතර කරන්න තීරණය කරලා තියනවා. ඉතින් සම්මුතියක් ඇතිව බලන ජනතාව තීරණය කරන්න ඕන තමන් මොකක්ද රජයට හා අණ්ඩුවට කරන්න ඕන කියලා. තමන්ගේ අයිතිය නැති කිරීම ගැන ජනතාව තීරණයක් ගන්න ඕන. අපිට ගැටළුවක් නැහැ, අපි කොහොමත් අපිට අවශ්‍ය දේ බලනවා. මම කොහෙත්ම ජනතාව වෙනුවෙන් පෙනී ඉන්නේ නැහැ. ජනතාවමයි අවසානයේ අපිට කෙළවන්නේ. ඔවුන් අවසානයේ පකෂපාතී වෙනවා. ඒ නිසා මේ පනත ගෙන ආ පසු මම පෞද්ගලිකව මානව හිමිකම් නඩුවක් පවරනවා. නමුත් මම පෙනී සිටින්නේ ජනතාව වෙනුවෙන් නෙවෙයි. පුරවැසියෙක්, වැඩිහිටියෙක් විදිහට මේ දර්ශන බලන්න මට තියෙන අයිතියට සහ චිත‍්‍රපටි අධ්‍යක්ෂවරයෙක් වශයෙන් මගේ නිර්මාණ වලට මේ පනත බාධාවක් නිසා. ඒ තත්ත්වය මත ඊට විරුද්ධ වෙන්න පෞද්ගලික අයිතියක් මට තියෙනවා. ඒ නිසා ඉදිරියේදී අනිවාර්යෙන්ම මේකට විරුද්ධව නීතිමය පියවර ගැනීමට කටයුතු කරනවා.



රටම හිනා වෙන්න ඕන කාරණයක්
සුදත් මහදිවුල්වැව

මට හිතෙන්නෙ මෑත කාලෙ වුණ හොඳම විහිළුව වැඩිහිටියන්ට පමණයි චිත‍්‍රපටි තහනම් කිරීම. වැඩිහිටියන්ට පමණයි කියන එකෙන් අදහස් කරන්නේ ‘වල් ’ කියන එක නම්, මම හිතනවා ඒ කියවීමම වැරදියි කියල. ලංකාව සියළුම කාරණාවල සංකේත අරුත් අවුල් කරගෙන තියෙන්නෙ. වැඩිහිටියන්ට පමණයි කියන්නෙ වැඩිහිටියන් විසින් සාකච්ඡාවට ගතයුතුයි සහ වැඩිහිටි සමාජයකට කතිකාවතක් අවශ්‍යයි කියන කාරණය. ඒක ඇතුළෙ ලිංගිකත්වය නෙවෙයි, ඊට වඩා පුළුල් කතාබහක් තියෙන්නේ. විවෘතව මිනිහෙකුට තමන්ට හිතිච්ච තේමාවක් කතා කරන්න තියෙන නිදහස, හිතන්න තියෙන නිදහස වාරණය වෙනවා කියන කාරණයට මම විරුද්ධයි. නිර්මාණකරුවාට තමන්ගේ නිර්මාණකරණය ඇතුලේ අත්‍යවශ්‍ය දර්ශන කරා යන්න නිදහස තියෙන්න ඕන. මෙහෙම සුචරිත සමාජයක් හදන්න උත්සාහ කිරීම මම හිතන්නේ රටම හිනාවෙන්න ඕන කාරණාවක්. අනිත් එක වැඩිහිටියන්ට පමණයි කියන කියවීම ඇතුළේ ලිංගික කියන්නේ අනුමාතෘකාවක්. ළමයි එක්ක සාකච්ඡුා කරන්න බැරි දේශපාලන කාරණාවක් වැඩිහිටියන්ට පමණයි වෙන්න පුළුවන්. ඔවුන් කියනවා නම් මේ උත්සාහය නරක විදිහට ලිංගිකත්වය උළුප්පන, ඉතාම තුට්ටු දෙකේ, බලන් ඉන්න බැරි තරම් ජරා චිත‍්‍රපටි වලට වාරණය දැමීමක් කියල, මම ඒකට පෞද්ගලිකවම විරුද්ධයි. ඔවුන්ගේ උත්සාහය ඒකයි කියල පෙන්නුවට සිද්ධවෙන්නේ ඊට හාත්පසින්ම වෙනස් දෙයක්. මම දන්නෙ නැහැ මේ තීරණ ගන්න මිනිස්සු කොහේ ඉඳන් ඕව ගන්නවද කියලා. ඕව ඡුන්දෙකට කළින් විකුණන්න පුළුවන් දේවල්. මම හිතන්නේ තව ටිකක් කල් යනකොට මේ ගොල්ලො සීගිරි අප්සරාවන්ටත් ඇඳූම් අන්දනවා. ලෝකේ ප‍්‍රසිද්ධ කියමනක් තියෙනවා නිරුවත නෙවෙයි නරක, මිනිහෙක් නිරුවත් කරල ඒ මනුස්සයට වද දෙන එක කියලා. මට හිතෙන්නේ අර අසිත තාපසයා කිවුවා වගේ හයියෙන් හිනාවෙලා, හයියෙන් අඬන්න තමයි තියෙන්නේ. නමුත් මේ ගැන කතාකරන එකවත් තේරුමක් ඇති වැඩක් නෙමෙයි. මොකද ලංකාවේ පේ‍්‍රක්‍ෂකයො එච්චරටම මෝඩ හින්ද ඒ තීරණ තීරණම වෙයි. ඕව බොහොම යහපත් විදිහට තේරුම් ගන්න සමාජයකයි අපි අද ජීවත් වෙන්නේ.


Back to Home

Thursday, May 28, 2009

ලංකාවේ පමණ ඉක්මවා පැනවූ නීති තිබෙනවා

රටේ මූලික නීති සැකැස්ම අභිභවමින් වර්තමානයේ අධික නීති (excessive law)ජන ජීවිතයට පැනවීම දකින්නට ලැබේ. මේ හේතුවෙන් ජනතාව මත අමතර පීඩනයක් ද පතිත වේ. නිදසුනක් ලෙස දුම්බීම, රාතී‍්‍ර 10න් පසු ශබ්ද විකාශන යන්ත‍්‍ර භාවිතා කිරීම, රූපවාහිනියේ විකාශය වන සියලූම මත්පැන් හා මත්ද්‍රව්‍ය සහිත රූපරාමු ආවරණය කිරීම, සියලූම ප‍්‍රසිද්ධ දර්ශන පෙන්වීම සඳහා රැඟූම් පාලක මණ්ඩලයේ අවසරය ලබා ගත යුතු වීම හා රටේ ආරක්ෂක තොරතුරු ලබාදීම ආරක්ෂාව පිළිබඳ මාධ්‍ය මධ්‍යස්ථානයෙන් පමණක් සිදුකිරීම එවැනි අවස්ථා කිහිපයකි. මේ පිළිබඳ සමබිමට එක්වෙමින් ආචාර්ය මාරියෝ ගෝමස් දැක්වු අදහසයි මේ.

ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී සමාජයක මෙවැනි තහනම් පැනවීම් ඔබ දකින්නේ කෙසේද?
පමණ ඉක්මවා නීති රීති පැනවීමට සහ ජනතාවගේ ජීවිත සීමාව ඉක්මවා පාලනය කිරීමට ලංකාවේ නැමියාවක් තියෙනවා. ඔබ කියන ශබ්ද දුෂණය යන කාරණය ගැන සැලකීමේදී එය දුම්කොළ සහ මත් ද්‍රව්‍ය ප‍්‍රචාරණය වාරණය කිරීම, මාධ්‍ය වාරණය සහ ජාතික ආරක්ෂාව පිළිබඳ තොරතුරු වාරණයෙන් වෙනස් කොට සැලකිය යුතුයි. ශබ්ද දූෂණය අධිකරණය විසින් පනවන ලද නියෝගයක්. රාත‍්‍රි කාලයේදී සීමාව ඉක්මවා ශබ්ද පිට කිරීමෙන් වළකින ලෙස මහජනතාවට පැවසීම සාධාරණයි. මෙහිදී මතුවන ගැටලූව කුමන මට්ටමේ ශබ්දයක් නිසා මහජනතාවට හිරිහැරයක් වන්නේද, එවැනි ශබ්ද මට්ටම් පාලනය කළ යුත්තේ කුමන වේලාවකට පසුවද සහ ආගමික උත්සව හා වෙනත් විශේෂ දිනවලදී මහජනයාට මෙම ශබ්ද මට්ටම ඉක්මවා යෑමට අවසර දිය යුතුද යන්න පිළිබඳවයි. ජාතික ආරක්ෂාව කියන කාරණයේදී මහජනතාවට තොරතුරු ලබා ගැනීමට සහ දැනගැනීමට ඇති අයිතිය උල්ලංඝනය වී තිබෙනවා. ව්‍යවස්ථාවේ දක්වා ඇති ආකාරයට සිතීමේ නිදහස යන්නෙන් අදහස් වෙන්නේ ස්වාධීන සහ විශ්වාසදායී තොරතුරු ලබා ගැනීමට ඇති හැකියාවයි. ජනමාධ්‍යවලට ජාතික වැදගත්කමක් ඇති කාරණා සම්බන්ධයෙන් වාර්තා කිරීමට සහ ඒවා ආවරණය කිරීමට අයිතියක් සේම යුතුකමක් ද පවතිනවා. යුද්ධය පිළිබඳව මාධ්‍ය ආවරණයේදී ආණ්ඩුව අධිකව පවත්වා ගෙන ගිය ඒකාධිකාරය නිසා එම අයිතිය උල්ලංඝනය වෙනවා. ඕනෑම කාරණයකදී සමබරතාවය ඉතා වැදගත්. මෑත කාලීන යුධ තොරතුරු වාර්තාකරණයේදී රජය සහ එල්.ටී.ටී.ඊ ය ගෙන ගිය ප‍්‍රචාරණ ව්‍යාපෘති මත විශ්වාසය තැබීමට මහජනයාට සිදුවුණා. ස්වාධීන තොරතුරු මුලාශ‍්‍රයකට ප‍්‍රවේශ වීමට හැකියාවක් තිබුණේ නැහැ.
කලා කටයුතු අධිකව වාරණය කිරීම ගැන කතා කරනවා නම් එ්වා වාරණය කිරීම සම්බන්ධයෙන් මගේ කැමැත්තක් නැහැ. විශේෂයෙන්ම චිත‍්‍රපටි. සමහර චිත‍්‍රපට නැරඹිය යුත්තේ වැඩිහිටියන් පමණක් යැයි හෝ ළමුන් ඒවා දෙමාපියන් සමඟ නැරඹිය යුතුයැයි කියා රජය වෙත නිර්දේශ කිරීමට වාරණ මණ්ඩලයට ඉඩදිය දිය හැකියි. නමුත් එය සීමාව ඉක්මවා වාරණය කිරීමට රජයට අයිතියක් ඇතැයි මා සිතන්නේ නැහැ. දෙමාපියන් ලෙස මගේ දරුවා නැරඹිය යුත්තේ කුමක් දැයි තීරණය කිරීම රජයට බාර දෙනවාට වඩා මා විසින්ම තීරණය කිරීමට මම කැමතියි. රූපවාහිනිය සම්බන්ධයෙන් නම් ඊට වඩා වැඩි පාලනයක් පැවතිය හැකියි. නමුත් සිප ගැනීමේ දර්ශන සහ සමහර වචන භාවිතා කිරීම රූපවාහිනිය තුළ තහනම් කිරීම බාල සහ බොළඳ ක‍්‍රියාවක්.


කිසියම් රටක පවතින අධික නීති (excessive law) ඇතැම් වේලාවල දී, ඇතැම් පුද්ගලයන් සඳහා පමණක් ක‍්‍රියාත්මක වීම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයට බලපාන්නේ කෙසේද?
ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයෙහි මූලික ලක්ෂණයක් වන්නේ ‘මනුෂ්‍ය ස්වාධීනත්වයයි.’ මිනිසුන් වැඩිහිටි බවට පත් වූ පසු ඔවුන් නැරඹිය යුත්තේ කුමක්ද, කියවිය යුත්තේ කුමක්ද, ඔවුන් දුම් පානය කළ යුතුද, මත්පැන් පාවිච්චි කළ යුතුද, ඔවුන් තමන්ගේ දරුවන් හදා වඩා ගත යුත්තේ කෙසේද, ඔවුන් ජීවිතය ගත කළ යුත්තේ කෙසේද යන්න තීරණය කිරීමට නිදහස තිබිය යුතුයි. ඔවුන්ගේ ජීවන රටාව අනෙක් අයට හිරිහැරයක් වෙනවා නම් හෝ අන් අයට හානියක් සිදුවෙනවා නම් එවිට රාජ්‍යයට ඔවුන්ගේ හැසිරීම් රටාව ක‍්‍රමවත් කළ හැකියි. නමුත් එසේ නැතිව රාජ්‍යයට වෙනත් බලපෑම් කළ නොහැකියි. ශ‍්‍රී ලංකාවේ පවතින එක් අභියෝගයක් වන්නේ පුද්ගලයන්ගේ තරාතිරම නොබලා සෑම පුද්ගලයෙකුම නීතියට යටත් බව තහවුරු කිරීම සඳහා නීතියේ ආධිපත්‍ය තහවුරු කිරීමයි. කෙසේ නමුත් අපේ රටේ නීතිය ක‍්‍රියාත්මක වෙන්නේ එකිනෙකාට විවිධ ආකාරයෙන්. ස්වාධීන හා මහජන විශ්වාසය දිනාගත් ආයතන තිබෙන්නේ කිහිපයක් පමණයි. අපට ශ‍්‍රී ලංකා ආණ්ඩු ක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ උත්තරීතර බව පිළිගන්නා තත්වයක් උදාකර ගැනීම සඳහා ව්‍යවස්ථාව සමඟ ගැටෙන අනෙකුත් සියලූ නීති රීති සහ භාවිතයන් අවලංගු වන තත්ත්වයක් ලඟා කර ගැනීම වැදගත්.

මෙවැනි නීති වලට දේශීය වශයෙන් අභියෝග කල හැකිද?
ඒ කෙසේද?අපට අණ පණත් ප‍්‍රතිවිමර්ශනය කිරීමේ ක‍්‍රමයක් තිබිය යුතුයි. යම් නීතියක් ව්‍යවස්ථාවට පටහැනි නම් එවැනි නීති අවලංගු කිරීමට අධිකරණයට ඉඩකඩ තිබිය යුතුයි.


Thursday, May 14, 2009

ගතවූ වසර කිහිපයක් මුළුල්ලේ විවිධ අපරාධයන්ට සැකපිට අත් අඩංගුවට ගත් පුද්ගලයන් පොලිස් වෙඩි ප‍්‍රහාරයන්ට ලක්ව මිය යාම වර්තමානයේ නොනිමෙන අරගලයක් බවට පත්ව ඇත. ඒ පිළිබඳ ව සමබිම සමඟ විද්වතුන් දැක්වූ අදහස් කිහිපයකි මේ.

ආචාර්ය ප‍්‍රතිභා මහානාම හේවා
නීති පීඨය
කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලය

සියලූ සැකකරුවන් ආයුධ හංඟලා තියෙන්නේ බොල්ගොඩ ගෙඟ්ද ?

ඕක දැන් තියෙන ටෙ‍්‍රන්ඞ් එකක්. 1978 දෙවන ජනරජ ආණ්ඩු ක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 03 වන වගන්තියේ පැහැදිලි ව දක්වලා තියෙනවා යම්කිසි පුද්ගලයෙක් අත් අඩංගුවට ගත යුතු ආකාරය පිළිබඳ ව. මිනී මැරුමක් කළ අයෙකුට වුවත් අත් අඩංගුවට ගත් පසු අධිකරණයට ඉදිරිපත් කර සාධාරණ නඩු විභාගයකින් පසුව දඬුවම් දීමයි සිදුවිය යුත්තේ. නමුත් වර්තමාන ප‍්‍රවණතාව ඒ සියල්ලටම පෙර පොලීසිය අතින් සැකකරුවන් ඝාතනය වීම. මේ ගැන සමාජයේ බොහෝ පිරිසක් සතුටු වෙන්න පුලූවන්. සැකපිට අත් අඩංගුවට ගත් පුද්ගලයෙකු සම්බන්ධයෙන් පොලිසිය සිදු කරන විමර්ශන කටයුතු හරියට කර ගන්න බැරි තැන සැකකරුවන්ට පහරදීම්, බිය වැද්දීම්වල සිට අවසානයේ ඝාතනය කිරීම් දක්වා පොලිසිය තමන්ගේ බලය පාවිච්චි කරනවා. නමුත් මෙතන තියෙන ප‍්‍රශ්නය පසුගිය කාලය පුරාම අත් අඩංගුවට ගත් මෙම සැකකරුවෝ ආයුධ හංඟලා තිබුණේ බොල්ගොඩ ගගේද? නැත්නම් කෙසෙල් පඳුරක් අස්සේ ද? ගස්ලබු පඳුරක් අස්සේ ද කියන එක. පසුගිය කාලයේ බියගම පොලීසියෙන් අත් අඩංගුවට ගත් පුද්ගලයෙකු මානව හිමිකම් කොමිසමට පැමිණිල්ලක් කරලා තමන්ගේ ආරක්ෂාව තහවුරු වී තියෙද්දීත් උදේ වෙනකොට මරා දාලා. පොලීසිය මේ ගොතන කතාවේ තියෙන සාවද්‍යභාවය පැහැදිලියි.පොලිස් රැකවරණයේ ඉන්න පුද්ගලයන් ආරක්ෂා කිරීමේ සම්පුර්ණ වගකීම තියෙන්නේ පොලිසියට. පොලිස් ස්ථානයක් භාරයේ ඉන්න කෙනෙක් මැරුණොත් ස්ථානාධිපති එයට සම්පුර්ණයෙන් වගකිව යුතුයි. එයයි ප‍්‍රති පුරුෂ වගකීම. නමුත් මේ සිදුවෙන දේ ශීලාචාර, සදාචාර සම්පන්න රටකට කිසිසේත්ම උචිත නැහැ. මෙහෙම ගියොත් අපරාධවලට සම්බන්ධ නැති කෙනෙකුට අත් වෙන්න ඉඩ තියෙන්නෙත් මේ ඉරණම. විය යුත්තේ හැකි ඉක්මනින් අත් අඩංගුවට ගන්නා සැකකරුවන් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කිරීමයි.


උදය කුමාර අමරසිංහ
ජ්‍යෙෂ්ඨ කථිකාචාර්ය
සමාජ හා මානව විද්‍යා අධ්‍යානාංශය
ශ‍්‍රී ජයවර්ධනපුර විශ්ව විද්‍යාලය

මේ කඩවෙන්නේ ස්වභාවික යුක්තියේ මූලධර්ම සහ මානව හිමිකම්

මේ ප‍්‍රශ්නයේ පැති කිහිපයක් තියෙනවා. ප‍්‍රධානම දේ පොලිසියට මෙහිදී තිබෙන අවම බලය පාවිච්චි කිරීමේ හැකියාව කියන නීතිමය රැකවරණය. මේ ඝාතනවල ස්වභාවය තමයි තරමක් ප‍්‍රසිද්ධ, සමාජය කම්පනය කළ අපරාධ වලට සම්බන්ධ සැකකරුවන් මරා දැමීම. එවැනි සිද්ධියකදී සමාජය පැත්තෙනුත් විශාල ප‍්‍රතිවිරෝධයක් එල්ල වෙනවා සැකකරුවන්ට එරෙහිව. නමුත් මේ කඩ වෙන්නේ ස්වභාවික යුක්තියේ මූලධර්ම සහ මානව හිමිකම්. මෙය ශිෂ්ඨ යැයි පිළිගත් නීති ක‍්‍රමයක් තියෙන රටකට සුදුසු නැහැ. පහුගිය කාලයේ ඝාතනයට ලක්වුණු සැකකරුවන්ගෙන් බහුතරය එක් දවසක්වත් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කරලා නැහැ. විධිමත් යුක්තිය පසිඳලීමේ ක‍්‍රමයක් තුළ මේ සැකකරුවන්ට කිසිම අවස්ථාවක් ලබාදීලා නැහැ තමන්ගේ නිර්දෝෂීභාවය හෝ අපරාධය කිරීමට හේතුව ඔප්පු කිරීමට. මේ තත්ත්වය දිගින් දිගිටම සිදුවෙන කොට සමාජය කම්පනය කරන අපරාධකරුවන් මැරීම ප‍්‍රජාව අගය කිරීම හරහා ප‍්‍රජාවගේ මිනිස් ආකල්ප නීතියෙන් පරිභාහිර මනුෂ්‍ය ඝාතන අනුමත කිරීම දක්වා වර්ධනය වෙනවා. මානව හිමිකම් ක‍්‍රියාධරයෙක් නැතිනම් විමර්ශන නිලධාරියෙක් හැරුණු කොට 90% ක්ම ප‍්‍රජාවගේ කැමැත්තක් තියෙන්නේ මෙවැනි සැකකරුවන් පොලීසිය විසින් ඝාතනය කිරීම දැකීමට.ප‍්‍රචණ්ඩ ක‍්‍රියාවල නිරතවන අයට ප‍්‍රචණ්ඩත්වයෙන් පිළිතුරු දීම ශිෂ්ඨ සම්පන්න සමාජයකට නුසුදුසු යි. අද වෙනකොට වසර කිහිපයක ඉඳන් සිදුවෙන මේ ක‍්‍රියාවලියෙන් තුවාල වුණ එක සැකකරුවෙක්වත් නැහැ. සියලූදෙනාම මැරිලා. එකම රටාවකට, එකම ආකාරයකට කොහොමද ඔක්කෝම මැරෙන්නේ කියලා අපිට සැකයක් මතු වෙනවා. පොලිසිය හිතාමතා මේ ඝාතන කරන බව පැහැදිලියි. කාලාතුරකින් ඔය කියන දේ ඇත්තටම සිදු වෙන්න පුලූවන්. ඒත් මේ තරම් වාර ගණනක් එකම දේ සිදුවීම විහිලූවක්. ප‍්‍රධානම සාධකය දණ්ඩ නීති සංග‍්‍රහයේ හා අපරාධ නඩු විධාන සංග‍්‍රහයේ ඇති අවම බලය හා ආත්මාරක්ෂාව යන වගන්ති පොලිස් නිලධාරින්ගේ රැකවරණයට තිබීම අධිකරණයේදී නිළධාරින්ගේ වාසියට හේතු වීම.



අමාත්‍ය මහින්ද සමරසිංහ
ආපදා කළමණාකරණ හා නව හිමිකම් අමාත්‍යාංශය

පුද්ගලයෙක් ආරක්ෂා සහිතව රැඳවීම පොලිසියේ වගකීමක්
මෙවැනි සිද්ධීන් ඇතිවෙන කොට අපි පොලිසියට කතා කරලා පොලීසිය පැත්තෙන් ඔවුන්ගේ ස්ථාවරය විමසනවා. පොලිසිය කියන්නේ මේක සංවිධානාත්මක ව සිදුවෙන දෙයක් නොවෙයි කියලා. නමුත් සිරභාරයට ගත් පුද්ගලයෙක් ආරක්ෂා සහිතව රැඳවීම පොලිසියේ වගකීමක්. පහුගිය කාලයේ මෙවැනි වෙඩි තියලා මරලා දාපු සිද්ධි ගණනාවක් තියෙනවා. එවැනි සිද්ධීන්වලදී මගේ යටතේ තියෙන මානව හිමිකම් උපදේශක සභාවත්, සිවිල් සමාජයේ අයත් විටින් විට ඒ ගැන කරුණු ඉදිරිපත් කර තියෙනවා. එවැනි අවස්ථාවලදී අපි අදාළ පොලිසිවලින් මේ ගැන කරුණු වීමසීම දිගටම සිදු කරනවා.


කේ.සී.ලෝගේස්වරන්
අතිරේක ලේකම්
ජාතික පොලිස් කොමිසම

කොමිසමට දැන් පවර්ස් නැහැ

දැන් කොමිසම් සභා සියල්ල අක‍්‍රීය වෙලා තියෙන්නේ. ඒ සියල්ල කැබිනට් එක යටතේ තියෙන්නේ. අත් අඩංගුවට ගන්නා සැකකරුවන් ඝාතනය වීම ගැන පොලිස් කොමිසමට වඩා වගකිව යුත්තේ මහේස්ත‍්‍රාත් උසාවියයි. මහේස්ත‍්‍රාත්වරයා කිව්වොත් මෙම ඝාතන සිදු කරන පොලිස් නිලධාරීන්ට විරුද්ධව පරීක්ෂණ කරන්න කියලා එවිට අපට පුලූවන් ඒ නිලධාරීන්ට විරුද්ධව විනය පරීක්ෂණයන් සිදු කරන්න. නමුත් අද වෙනකන් එවැනි නියෝගයක් අපිට ලැබිලා නැහැ. ඒ හේතුව නිසාත්, මේ වෙනකොට කොමිසමට පවර්ස් නැති නිසාත් අපිට කොමිසම විදිහට ඒ ගැන කිසිම දෙයක් කරන්න බැහැ. පෞද්ගලිකවත් මේ ගැන මීට වඩා දෙයක් මට ප‍්‍රකාශ කරන්න බැහැ.

නිශාන් මුතුක‍්‍රිෂ්ණ
අමාත්‍යාංශ උපදේශක
ආපදා කළමණාකරණ හා මානව හිමිකම් අමාත්‍යාංශය

පොලිසියේ ස්ථාවරය මෙය සැලසුම් සහගත ව නොවන බවයි

මෙම ඝාතන සම්බන්ධයෙන් අපි පොලිසියෙන් විමසීම් කරලා මේ ගැන සම්පුර්ණයෙන් විමර්ශනය කර පැහැදිලි කිරීම් ඉල්ලා තිබෙනවා. ඇමතිතුමාගේ උපදේශක කමිටුවෙත් මේ ගැන සාකච්ඡා වුණා. මේ සම්බන්ධයෙන් පහුගිය කාලයේ ගොඩක් හයිලයිට් කරපු මාධ්‍ය ආයතනයක් තියෙනවා. අපි ඔවුන්ට දැනුම් දීලා තියෙනවා ඔවුන් ලඟ තිබෙන තොරතුරු අපිට දෙන්න කියලා. මෙවැනි සිද්ධීන් අවස්ථා ගණනාවකදී වාර්තා වෙනකොට සමස්ත විමර්ශනයක් කරලා කරුණු ඉදිරිපත් කරන්න කියනවා. දැනට අපිට පොලිසියෙන් කියලා තියෙන්නේ මේක සැලසුම් සහගතව සිදුවන ක‍්‍රියාවක් නොවෙයි කියලා.


නීතිඥ නිමල් පුංචිහේවා
අතිරේක ලේකම්
ශ‍්‍රී ලංකා මානව හිමිකම් කොමිසම් සභාව

පොලිසිය භාරයට පත්වෙනවා කියන්නේ රජයේ ආරක්ෂාව යටතට පත්වීම

පසුගිය කාලයේ සිදුවුණු සිදුවීම් බොහෝ ගණනකදී පොලිසිය අත් අඩංගුවට ගෙන තමන් භාරයේ ඉන්න සැකකරුවන් ආයුධ පෙන්නන්න කියලා අරගෙන ගිහිං ඝාතනය කරලා, අන්තිමට වාර්තා කරනවා නිළධාරීන්ට වෙඩි තියන්න හැදුවා, අත් බෝම්බ ගහන්න හැදුවා කියලා. යම් පුද්ගලයෙක් පොලිසිය තමන් භාරයට ගත්තා කියන්නේ රජයේ ආරක්ෂාව යටතට පත්වුණා කියන එක. එහිදී අපරාධයක් ගැන ප‍්‍රශ්න කිරීමට, විමර්ශනය කිරීමට හා අපරාධයට සම්බන්ධ සිදුවීම්, උපකරණ අනාවරණය කර ගැනීමට බලතල පොලිසියට තියෙනවා. නමුත් ඒ විමර්ශන බලතල වලට සීමාවන් ද තියෙනවා. සාමාන්‍යයෙන් පොලිසිය ඉදිරියේ පුද්ගලයෙක් කරන පාපොච්චාරණයක් නීතිය හමුවේ පිළිගන්නේ නැහැ. එහිදී පොලිසියට ඒ කරන ප‍්‍රකාශ හෝ පාපොච්චාරණයන්ට අදාළ යම් සාක්ෂියක් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කිරීමට සාක්ෂි ආඥ පනතේ 24,25,28 වගන්ති හරහා අවස්ථාව ලැබෙනවා. මෙහිදී අත් අඩංගුවට ගත් අයෙකු මාංචු සහිතව ආයුධ හෝ බෝම්බ පෙන්වීමට රැගෙන යන විට එක් වරම ඒ ආයුධ වලින් පොලිසියට මරණීය තුවාල ඇති කිරීමට උත්සාහ කරනවා කියන එක ඉතාමත් කලාතුරකින් සිදුවිය හැකි දෙයක්. ඒත් දැන් මේ සිදුවීම් රාශියම එක්තරා මෝස්තරයකට වෙන බව පේනවා. මේක නාටකයක් වෙලා. පොලිසිය කරන්නේ රඟපෑමක්. පොලිසියේ විමර්ශන කටයුතුවල දුර්වලතා හා නීතියේ විධි දෝෂ නිසා පසුගිය කාලයේ 90%ට වැඩිය සැකකරුවන් නිදහස් වෙලා තියෙනවා. මේ නිසා මිනිස්සුන්ට නීතිය ගැන විශ්වාසය බිඳවැටිලා. නීතියට පරිභාහිරව හෝ ක‍්‍රියාත්මක වීමට මිනිස්සු කැමැතියි.පොලිසියටත් මෙතනදී රැකවරණයක් තියෙනවා දණ්ඩ නීති සංග‍්‍රහයේ හා අපරාධ නඩු විධාන සංග‍්‍රහයේ එන ආත්මාරක්ෂාවේ හා අවම බලය යන අයිතීන් යටතේ. මෙහි ඇති බරපතලකම නීතියටත් වඩා අපේ ශිෂ්ඨත්වය ගැන ප‍්‍රශ්නයක් ඇතිවීම. මේක ගෝත‍්‍රික ලක්ෂණයක්. පොලිසිය මෙහෙම ක‍්‍රියා කරන නිසාම එය ක‍්‍රියාකාරීත්වයේ හුරුවක් වෙනවා. එය නවත්වා ගන්න බැරි තත්ත්වයක් දක්වා ගොස් දේශපාලන බලය හා මුදල් බලයටත් මෙවැනි ඝාතන සිදු කරන්න පුලූවන්. මේක ගුණාත්මක ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී සමාජයකට ඉතාම නරක තත්ත්වයක්. මෙහි විශාල වගකීමක් තියෙනවා අධිකරණයට. පොලිසිය මෙවැනි ඝාතනයකදී ඉදිරිපත් කරන හේතු සාධාරණීකරණය කිරීමට පෙර අධිකරණය පුළුල් විමර්ශනයක් කළ යුතුයි. ඒ කරුණු ගැඹුරින් ප‍්‍රශ්න කිරීම මහේස්ත‍්‍රාත්වරයෙකුගේ වගකීමක්. එහෙම නොවන විට ඇතැම් වැදගත් කරුණු අධිකරණයට ඉදිරිපත් නොකිරීමට පොලිසියට නිරායාසයෙන්ම හැකියාවක් ලැබෙනවා.


Back to main Article
Back to Home

පොලිසියේ සිම්පල් ප්ලෑන් එක

අවසන් වරට පොලිස් අත් අඩංගුවේ සිටි සැකකරුවන් ඝාතනය වුයේ ඉකුත් මැයි හතර වැනිදාය. සුපුරුදු ලෙසම එවරද ඝාතනයට ලක් වු මඩකලපුවේ දැරියගේ පොත් බෑගය සොයා ගැනීමට පොලිස් රැකවරණ යටතේ යමින් සිටියදී සඟවා තිබු ටී-56 යේ ගිනි අවියක් ගෙන පොලිසියට වෙඩි තැබීමට උත්සාහ ගත් සැකකරුවන්ට පොලිසියේ ප‍්‍රතිප‍්‍රහාරවලින් ඝාතනය වන්නට සිදු විය.

මේ පසුගිය වසර කිහිපයක් පුරා ශ‍්‍රී ලංකාවේ නීතියට පරිබාහිර ව අපරාධ යුක්තිය පසිඳලීමේ අවනීතිය ක‍්‍රියාත්මක වන රටාවයි. අපරාධයක් යනු හැමවිටෙකම වරදකට එහා ගිය, සමාජය තුළ කැළඹීමක්, කම්පනයක්, භීතියක් ඇති කරන සිදුවීමකි. එවැන්නකදී ප‍්‍රජාව ආවේගශීලී වීම නොවැලැක්විය හැකි හේතුවකි. එනිසාම පිළිගත් නීති රාමුවක් තුළ අපරාධයට සුදුසු දඬුවමක් ලැබිය යුතුය.නමුත් අවාසනාවකට සමාජයේ බොහෝ පිරිසක් පොලිසියේ මෙම අශිෂ්ඨ, අශ්ශීල, ගෝත‍්‍රික හැසිරීමට පක්ෂය. නමුත් මෙම සිදුවීමේදී සමාජය වටහා නොගත් කාරණා කිහිපයක් ඇත. පොලිසිය යනු ආයුධ හා නිල බලය සහිත සන්නද්ධ රාජ්‍ය නිළධාරින් පිරිසකි. ඔවුන් මේ මරා දමන්නේ අධිකරණය හමුවේ අපරාධකරුවෙකු යැයි ඔප්පු නොවු, ඊට අවස්ථාවක්ද නොසැලසුනු හුදු සැකකරුවෙක් පමණි. බාගවිට මේ මිය යන්නේ සැබෑ අපරාධකරුවාද නොවිය හැකිය. සැකකරුවෙකු අත් අඩංගුවට ගෙන අපරාධයට අදාළ සියලූ චංචල, නිශ්චල උපකරණ සහ සිදුවීම් හෙළිදරවු කරගෙන අධිකරණයක් හමුවේ එය සාක්ෂි ලෙස ඉදිරිපත් කිරීමට ශ‍්‍රී ලංකා පොලීසියේ බහුතරයක් නිලධාරීන්ට ඇති බැරිකම වසා ගන්නට ඔවුන් යොදන මේ සිම්පල් ප්ලෑන් එකේ ඇති අනාගත උවදුර වටහා ගන්නට සමාජයට නොහැකිවීම කණගාටුවකි. එසේත් නැත්නම් අපට කණගාටුවෙන් වුවත් පිළිගන්නට සිදුවන්නේ ලංකාව වැනි ඌණ සංවර්ධිත රටක ජීවත් වන මිනිසුන් බොහෝ පිරිසකට නීරෝගී ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයක් තමන් වෙනුවෙන් බිහිකර ගැනීමට අවශ්‍යතාවක් නැති බවය.

අපරාධකරුවන් ඉබේ පහළ වන්නේ නැත. ඊට බලපාන සමාජ, ආර්ථික, මානසික හෝ ශාරීරික හේතූන් පවතී. යම් සිදුවීමකට එකී සාධකවල ඇති සාධනීය බලපෑම විමර්ශනය කිරීම මානව හා භෞතික විද්‍යා විෂය ක්ෂේත‍්‍රවලට මෙන්ම රටක සංවර්ධන ක‍්‍රියාදාමයට කෙතරම් අත්‍යවශ්‍යයද යන්න වටහා ගැනීමට තරම් බුද්ධියක් බොහෝ පොලිස් නිලධාරීන් තුළ පවතිනවා නම් සැකකරුවෙකු නොව අපරාධකරුවෙකුවත් මරා දමන්නේ නැත. මෙරට මරණ දඬුවම ක‍්‍රියාත්මක නොවන අවස්ථාවක පොලීසිය මේ සිදුකරන්නේ තම කැලෑ උසාවියේ නඩු අසා තමන්ම තීන්දු දීමයි. සැකකරුවන් ඝාතනය කරදමා වධකයාගේද කාර්ය භාරයයි. මේ මරා දමන්නේ සමාජයේ ජීවත් වන තවත් පුරවැසියෙකි. මේ ඝාතනයට ලක් වන එක් මිනිස් පුරුකක් මඟින් සමාජය තුළ ඇති කරනු ලබන රික්තය නිසා ඇතිවන සමාජ අසමතුලිතභාවය තවත් මිනිස් පුරුකක් ඝාතනය කර තුලිත කිරීමට නොහැකි බව ස්වභාව යුක්තියේ මූලධර්ම අගයන ශිෂ්ට සම්පන්න මිනිසෙකුට වටහා ගැනීම අපහසු නැත.
ශ‍්‍රී ලංකා දණ්ඩ නීති සංග‍්‍රහයේ සහ අපරාධ නඩු විධාන සංග‍්‍රහයේ සඳහන් අත්මාරක්ෂාව හා අවම බලය යෙදවීමට අනෙක් සාමාන්‍ය පුද්ගලයෙකුට ඇති අයිතිය පොලිස් නිලධාරීන්ට ද හිමිවේ. නමුත් අවම බලය යනු ඝාතනය නම් එය අවම බලයේ සීමාව පිළිබඳව ගැටලූවකි. පොලිසියට පමණක් මෙහි පුර්ණ වගකීම පැටවීම සාධාරණ නැත. මේ දිග හැරෙන්නේ පොලීසිය, අධිකරණය ඇතුළු සමස්ත යුක්ති පද්ධතියේම ඇති නොහැකියාවයි. අධිකරණයට මෙහි විශාල වගකීමක් ඇත. එ් ඝාතන සම්බන්ධයෙන් ඉදිරිපත් වන පොලිස් සාක්ෂි ගැඹුරින් ප‍්‍රශ්න කිරීමට ය.

මීට වසර එකහමාරකට පමණ පෙර අඟුරුවාතොට ප‍්‍රදේශයේ සිදු වූ එක්තරා ප‍්‍රසිද්ධ ඝාතන සිදුවීමකදී ඉහළ පොලිස් නිලධාරීයෙකුගෙන් මට අසන්නට ලැබුණේ මෙවැනි කතන්දරයකිි. ”ඊයේ හවස අපි මෑන්ට වැඬේ දෙන්න හිටියේ. වෙලාවට ඊට කලින් ඌ වැඬේ කරපු අයයි, බඩුයි පෙන්නුවා.”පොලිසිය අතින් සිදු වෙන මෙම ඝාතන හුදු අහම්බයක් නොවන බවට මේ එක් සාක්ෂියක් පමණි.අපරාධයකට දඬුවමක් හෝ විශෝධනයක් ලබාදීම අපි ඉහළින් ම අනුමත කරන්නෙමු. එය සමාජ ශෝධන ක‍්‍රියාවලියට අත්‍යවශ්‍යය. නමුත් පවතින නීති අභිබවා යමින් ඊට පටහැනිව සිදුකරන මෙම මනුෂ්‍ය ඝාතන කිසිවිටෙක අනුමත කළ නොහැක. සෑම පුරවැසියෙකුටම සිය නිර්දෝෂීභාවය ඔප්පු කිරීමට සාධාරණ ඉඩක් තිබිය යුතුය. කිසිවෙකුගේ ඳූජීවත් වීමේ අයිතිය පොලිස් නිල ඇමකට දෙවැනි විය යුතු නැත. මේ ඔබ අවදි විය යුතු කාලයයි. කුමන හෝ ආකාරයකට ඔබේ දූ පුතුන්, සහෝදර සහෝදරියන්, අසල්වැසියන්, ඥතීන්, ඝාතනය වීමට ඉඩක් හා ඊට නීතිමය රැකවරණයක්ද සහිත පරිසරයක් බිහිවෙමින් පවතී.
තාරා ශ‍්‍රී රාම්